កណ្តាលៈ ស្រី ណាក់ ជាគិលានុបដ្ឋាកយិកា អាយុ ២៦ ឆ្នាំ មិនដែលមានបញ្ហាជាមួយនឹងការបោះឆ្នោតពីមុនមកទេ។
ប៉ុន្តែចំពោះការបោះឆ្នោតលើកនេះឈ្មោះនាងដែលរស់នៅរាជធានីភ្នំពេញ ត្រូវបង្វែរចេញពីការិយាល័យបោះឆ្នោតដោយក្រុមអ្នកគាំទ្រគណបក្ស ប្រឆាំង ដែលប្តេជ្ញាបណ្តេញ «ជនជាតិវៀតណាម» មិនឲ្យបោះឆ្នោត។
ស្រី ណាក់ បានប្រាប់ថាបានឮការស្រែកថា៖ «នាងក៏ជាយួនដែរ ដេញនាងចេញ!»។
អ្នកនាងបន្តថា៖ «ពួកគេនិយាយថា ខ្ញុំយួនគឺដោយសារតែស្បែកខ្ញុំស។ បើវាជាការពិតនោះ រាល់ជនជាតិកម្ពុជាទាំងអស់ដែលរាងស្គមនិងស្បែកសដូចខ្ញុំ នឹងមិនហ៊ានទៅបោះឆ្នោតទេសម្រាប់ការបោះឆ្នោតលើកក្រោយព្រោះ ខ្លាចថានឹងត្រូវបានបណ្តេញចេញ»។
ដូចប្រជាជនកម្ពុជាមួយចំនួន ស្រី ណាក់ បានបាត់ឯកសារអត្តសញ្ញាណនាងនៅមុនការបោះឆ្នោត ហើយបានដាក់ពាក្យសុំអត្តសញ្ញាណបណ្តោះអាសន្នដែលអាចអនុញ្ញាតឲ្យនាងមានសិទ្ធិបោះឆ្នោតបាន។
តែទោះជាយ៉ាងណា នៅពេលទៅដល់ការិយាល័យបោះឆ្នោតនៅឃុំ ក្បាលកោះ មន្រ្តីបោះឆ្នោតបាន សួរអំពីឯកសារបោះឆ្នោតរបស់នាង និងសិទ្ធិបោះឆ្នោត។
នៅក្នុងបន្ទប់ក្បែរគ្នានោះហ្វូងអ្នកគាំទ្រគណបក្សប្រឆាំងកំពុងតែបណ្តេញជនវៀតណាមពីរនាក់ដែលចោទប្រកាន់ថាជាអ្នកបោះឆ្នោតសញ្ជាតិវៀតណាមខុសច្បាប់ហើយភ្លាមៗបន្ទាប់ពីនោះ ក្រុមអ្នកគាំទ្រគណបក្សប្រឆាំងនោះបានបែរទៅរកអ្នកនាង (ស្រី ណាក់) ដែរហើយបានបណ្តេញនាងចេញធ្វើឲ្យនាងទទួលនូវបទពិសោធនៃអ្វីដែលនាង ជឿថា បណ្តាលមកពីផលវិបាកនៃការចែកបក្ខពួកនិងប្រកាន់ពូជសាសន៍ដែលស្ទើរតែជាការរើសអើងពូជសាសន៍រាលដាលដល់កន្លែងផ្សេងៗនៅថ្ងៃបោះឆ្នោត។
អ្នកនាងបន្តថា ៖ «ខ្ញុំមិនគាំទ្រវៀតណាម [ខុសច្បាប់] ឲ្យបោះឆ្នោតទេ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើជនជាតិវៀតណាមបានរស់នៅទីនេះអស់រយៈពេល ៣០ ឆ្នាំហើយមានឯកសារសិទ្ធិពេញលេញ ពួកគេគឺជា [ជនជាតិកម្ពុជា]…ប្រសិនបើអ្នករស់នៅអាមេរិក ឬនៅប្រទេសដទៃៗ ហើយទទួលបានសញ្ជាតិនោះ អ្នកអាចបោះឆ្នោតបានទេ»។
ដោយមិនគិតថា ជនជាតិភាគតិចមានដើមកំណើតមកពីណានោះទេ គ្រួសាររបស់ ស្រី ណាក់ បានចុះបញ្ជីជាប្រជាជននៅឃុំ ក្បាលកោះ រយៈពេល ១៤ ឆ្នាំហើយ ហើយមានឯកសារជាភ័ស្តុតាង។
ដោយចាកចេញពីការិយាល័យបោះឆ្នោតទាំងប្រញាប់ប្រញាល់ជាមួយម្តាយនិងមានការភិតភ័យនៅព្រឹកថ្ងៃបោះឆ្នោតនោះ ស្រីណាក់ ត្រូវបានឲ្យទៅបោះឆ្នោតនៅពេលក្រោយបន្ទាប់ពីនោះនៅក្នុងថ្ងៃបោះឆ្នោតនោះនៅពេលដែលហ្វូងក្រុមមនុស្សនោះបានចាកចេញទៅបាត់ ប៉ុន្តែ នាងមិនអាចត្រឡប់ទៅវិញបានដោយសារហ្វូងមនុស្សនោះនៅប្តេជ្ញារង់ចាំដេញយួនមិនឲ្យបោះឆ្នោត។
វោហារស័ព្ទក្នុងអំឡុងយុទ្ធនាការឃោសនាបោះឆ្នោតនៅក្នុងយុទ្ធនាការឃោសនាការបោះឆ្នោតមន្រ្តីជាន់ខ្ពស់របស់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិបានសន្យាថា ពួកគេនឹងផ្តោតទៅលើគោលនយោបាយរឹងមាំសម្រាប់ការបោះឆ្នោត លើកនេះ ជាជាងវោហារស័ព្ទប្រឆាំងជាមួយនឹងជនជាតិវៀតណាម។
លោក សុន ឆ័យ ថ្លែងប្រាប់ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ នៅមុនការបោះឆ្នោតថា ៖ «នោះមិនមែនជាជំហររបស់គណបក្សទេ អ្នកឃើញហើយ… បុគ្គលមួយចំនួននៅក្នុងថ្នាក់ដឹកនាំរបស់គណបក្សបាននិយាយអំពីអារម្មណ៍របស់ពួកគេប៉ុន្តែយើងជឿថា គោលនយោបាយរបស់យើងគឺជារឿងចម្បង យើងត្រូវតែអនុវត្ត មិនមែនជាអ្វីដែលបុគ្គលនៅពេលខ្លះបាននិយាយទៅតាមអារម្មណ៍នោះទេ»។
ប៉ុន្តែ នៅពេលលោក សម រង្ស៊ី បានទទួលការលើកលែងទោស និងបានត្រឡប់មកប្រទេសវិញ លោកបានទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍នយោបាយគ្រាន់តែប៉ុន្មានសប្តាហ៍មុនពេលបោះឆ្នោត។
នៅក្នុងសុន្ទរកថា របស់លោក លោកបានប្រើពាក្យ «យួនៗៗ» ហើយសន្យានិរទេសជនជាតិវៀតណាមខុសច្បាប់។
ចំពោះ លោក សម រង្ស៊ី ប្រើវោហារស័ព្ទប្រឆាំងនឹងជនជាតិវៀតណាម គឺជាអ្វីដែលលោកតែងតែយកមកប្រើតាំងពីការបោះឆ្នោតលើកទី១ ក្នុងប្រទេសកម្ពុជាក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៣មកម៉្លេះដែលពេលនោះលោកជាបេក្ខជនតំណាងរាស្រ្តរបស់គណបក្ស ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច។
នៅក្នុងភាពតានតឹងបន្ទាប់ពីការបោះឆ្នោតគណបក្សប្រឆាំងអះអាងថា រដ្ឋាភិបាលអនុញ្ញាតជនជាតិវៀតណាមខុសច្បាប់រាប់ពាន់នាក់មកបោះឆ្នោត ជាមួយនឹងពាក្យចចាមអារ៉ាមថាបានដឹក «យួន» ទាំងឡានៗចូលមកប្រទេសកម្ពុជា។
អ្នកនាំពាក្យគណបក្សប្រឆាំង លោក យឹម សុវណ្ណ ហាក់មិនច្បាស់អំពីថា តើបក្សប្រឆាំងមានគោលនយោបាយផ្ទាល់ជំរុញឲ្យពលរដ្ឋបញ្ឈប់អ្នកបោះឆ្នោតវៀតណាម «ខុសច្បាប់»។
លោកថ្លែងថា៖ «អ្នកបានឃើញហើយថា ពួកគេមួយចំនួនគឺខុសច្បាប់។បើពួកគេខុសច្បាប់ពួកគេមិនអាចបោះឆ្នោតបានទេ។ ខ្ញុំមិនដឹងតើនរណាស្របច្បាប់និងខុសច្បាប់ទេ។ ភាគច្រើននៃប្រជាជនទាំងនោះដឹងច្បាស់ជាងខ្ញុំ»។ «វាជាសិទ្ធិរបស់ប្រជាជន»។
កំណើតនិងការរស់នៅបើទោះជាបញ្ហាអន្តោប្រវេសន៍ខុសច្បាប់គឺជាចំណុចប្រកាន់ភ្ជាប់សំខាន់មួយសម្រាប់ប្រជាជនជាច្រើន ហើយត្រូវបានចាត់ទុកថាជាបញ្ហានយោបាយមួយជនជាតិវៀតណាម‑កម្ពុជា ដែលបានរស់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ត្រូវចាត់ទុកដូច ស្រី ណាក់ ដែលត្រូវរារាំងមិនឲ្យបោះឆ្នោត។
នៅសង្កាត់ និរោធ ខណ្ឌ មានជ័យ ជនជាតិវៀតណាមមួយចំនួនបានតស៊ូដើម្បីទទួលបានការអនុញ្ញាតនៅក្នុងប្រទេសនេះ។
លោក សុខ យូ អាយុ ៣៧ ឆ្នាំ បានពន្យល់ដូចអ្នកដទៃនៅទីនេះថា ខ្ញុំកើតនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ប៉ុន្តែបានបង្ខំចិត្តទៅប្រទេសវៀតណាមវិញ នៅឆ្នាំ ១៩៧៥ ពេលខ្មែរក្រហមចូលកាន់អំណាច។
ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ ១៩៧៩ ពេលទ័ពវៀតណាមចូលមកកម្ពុជា លោក យូ (ពីមុនឈ្មោះ ង្វៀង) មានសំណាង បានការអនុញ្ញាតឲ្យធ្វើអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណសញ្ជាតិកម្ពុជានៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ៩០ ដែលអាចឲ្យគាត់បោះឆ្នោតបានចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩៩៨ រហូតមក។
កាលពីថ្មីៗនេះ គាត់បានរើសផ្ទះនៅផ្លូវសម្បូរហាងកាហ្វេវៀតណាមជិត ផ្សារច្បារអំពៅ មករស់នៅតំបន់មាត់ទន្លេ ដែលមានលក្ខណៈស្ងៀមស្ងាត់ ដែលប្រជាជនខ្មែរមួយចំនួនហៅថា «ភូមិ យួន» បន្ទាប់ពីមានអគ្គិភ័យមួយ ដែលគេជឿថា បង្កឡើងដោយមនុស្សលួចដុត។
គាត់ថ្លែងថា៖ «ខ្ញុំមិនយល់ស្រប ទាល់តែសោះចំពោះអារម្មណ៍របស់ប្រជាជនដែលនិយាយថា មានអ្នកបោះឆ្នោតជនជាតិវៀតណាមអន្តោប្រវេសន៍ខុសច្បាប់ច្រើនទាំងអស់ក្នុងចំណោមពួកគេ [ជាជនជាតិវៀតណាម‑កម្ពុជា] ដែលបានបោះឆ្នោតជាយូរមកហើយ។ យើងគឺជាខ្មែរ»។
ដោយចង្អុលទៅកូនប្រុសគាត់ដែលកំពុងដេកនៅក្នុងអង្រឹងនៅផ្លូវផ្សារចង្អៀតមួយ លោក យូ ពន្យល់ថា គាត់ឲ្យកូនគាត់ទៅរៀននៅសាលារដ្ឋខ្មែរ ដែលឥឡូវនេះមានអាយុ ១៤ ឆ្នាំហើយ។
គាត់ថ្លែងបន្តថា៖ «ខ្ញុំមិនចង់ឲ្យកូនរបស់ខ្ញុំនិយាយវៀតណាមទេកូនរបស់ខ្ញុំនិយាយ វៀតណាមតិចតួចជាមួយខ្ញុំប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចង់ឲ្យកូនខ្ញុំនិយាយសំនៀងវៀតណាមនោះទេ នៅពេលវានិយាយខ្មែរ ពីព្រោះថា នៅពេលវាធំឡើង ខ្ញុំចង់ឲ្យវាអាចមានអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណសញ្ជាតិខ្មែរ»។
បើទោះជាគាត់មិនចេះអក្សរខ្មែរក៏ដោយ ក៏លោក យូ នៅតែអាចបោះឆ្នោតបានដោយស្របច្បាប់ហើយគាត់បាននិយាយថា គាត់គ្រាន់តែមើលទៅឡូហ្គោគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជានៅលើសន្លឹកឆ្នោត។
នៅតូបជិតនោះដែរ អ្នកស្រី ចាន់ ដារ៉ា អាយុ ៥៤ ឆ្នាំ បាននិយាយថា គាត់មិនអាចបោះឆ្នោតបានបើទោះបីជាគាត់បានរស់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាជាច្រើនជំនាន់ហើយ ក៏ដោយ។
ដូចគ្នានេះមនុស្សជាច្រើនទៀតដែរ គ្រួសាររបស់អ្នកស្រីបានបាត់លិខិតស្នាមផ្លូវការនិងសំបុត្រកំណើតក្នុងអំឡុងពេលចលាចលនយោបាយកាលពីអតីតកាល ហើយមិនអាចធ្វើវាវិញបាននៅកន្លែងរស់នៅដំបូងរបស់គាត់៕ PS
រាយការណ៍បន្ថែមៈ David Boyle, Alezovann Janrasmey
____________________________
ប្រភពពី ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍
Read more: http://www.cambodiapage.info/
0 comments:
Post a Comment